
Жихүүн намрын орой
Жиндүүхэн бодол сэтгэл хайрна
Сэвэлзэх салхины аясаар
Сэнсрэх навчис дурсамж хөндөнө.
Тавилан төөрсөн амрагаа
Санан санан гансархад
Холоо одох нүүдлийн шувууд
Гуниг тэрлэн өр зүснэ.
Хавар ургаагүй цэцэг
Намрын бороонд өндийх шиг
Хожуу учирсан хонгор
Хэнзхэн дурлалыг зүрхэнд сийлнэ
Алдаж боломгүй сэтгэлдээ
Холдож чадамгүй чамдаа
Дурлалдаа, учралдаа, дуу шиг намартаа
БИ ХАЙРТАЙ
No comments:
Post a Comment