... Цас орсон жишүүн өглөө Улаанбаатар өртөөн дээр Эрээн, Дорноговийн чиглэлийн вагон угтсан хүмүүс дүүрэн холхиж, тэдний дунд баруун гартаа боронзодсон шагай атгасан нэгэн бүсгүй зогсоно...
...Дррррр. Хичээлийн хонх дугарахад хүүхдүүд ангиас шуугилдан гарав. Халиунаа Өлзий 2 гудамжаар хамтдаа алхаж байхдаа дор бүрнээ хөнгөн гуниг тээн алхана. Удахгүй хичээл тарж бүгд л үүрээ орхин нисэх шувуу мэт Улаанбаатарыг зорин одно. Харин Өлзийгийн хувьд ар гэрийн гачигдлаар сургуульд сурч чадахгүй болсон нь хэн хэнийх нь хувьд томоохон цохилт болж ээ.
Өлзий энэ уйтгартай нам гүм байдлыг эвдэх санаатай гэнэт Халиунаагийн цүнхийг шүүрэн зугтаав. халиунаа хойноос нь "Хөөе чи тэнэг юм уу. зогсож бай" гэж хашгиран хойноос нь хөөлөө. Өнөөдрөөс өөрийг мартан тоглох тэр хосуудад хос хун ч атаархахаар жаргалаар дүүрэн байлаа.
-Хайраа. чи тэр оддыг хар даа. Чи бид 2 хичнээн хол байсан ч энэ одод бид 2 дээр яг л энэ хэвээрээ тусна. Би чамд өдөр бүр энэ оддоор дамжуулан сэтгэлээ илгээж байнаа.
-За тэгээрэй. гэхдээ яг аль одоор дамжуулах юм бээ?
-Чи тэр 2 одыг харж байна уу?
-Аль
-Тэр долоон бурханы зүүн хойно байгаа зэрэгцээ 2 од
-Сайн харагдахгүй байнаа. аль нь юм бээ?
-Тэр байнаа. Бусдаасаа жаахан зайтай байгаа тэр 2 од
-Аан заа. Харлаа харлаа.
-Тэр 2 бидний од шүү.
-За тэгвэл чи тэр баруун талынх нь. Харин би зүүн талынх арай жижиг нь шүү.
-Хэхэ. чи угаасаа жижигхэн юм чинь зүүн тал нь л болж таараа шдээ.
-Юуу. чи яасан муухай юм бээ?
-Хэхэ. заза тоглосон юм шүү хайраа...
Халиунаа гэртээ ирээд хичээлээ хийх санаатай цүнхээ уудалтал нэгэн цаасанд боодолтой зүйл гарч ирлээ. гайхаад задалтал дунд нь нүхлээд, нарийн сураар оосорлосон боронзон шагай, захиа байв. Захиаг дэлгэн унштал
Сайн байна уу хайрт минь. Хайрт минь, Хайраа... Энэ үгийг би хэлэх болгондоо үргэлж л анхны удаа хэлж байгаа юм шиг л догдлох юм. Сонсохдоо ч бас адилхан. Миний хайрт сайн сураад ирээрэй. Би чамайг үргэлж л оддоор дамжуулан харж хандаж, хажууд чинь байгаагаас ялгаагүй харьцаж байх болноо. Найз нь ээжийгээ харж үлдэхгүй бол болохгүй байгаа гэдгийг миний энхрий сайн ойлгож байгаад би баярлаж байна. Энэ шагайг хараад гайхаж байна уу? энэ чиний өвөөгийн чамд өгсөн гэдэг шагай шүү дээ. Тээр жил би чамаас булааж аваад зугтсаныг санаж байна уу? Тэгэхэд би чамд аль хэдийнээ хайртай болсон байсан шүү дээ. ХАЙРТАЙ болсон байсан. тэрнээс хойш би энэ шагайг үргэлж биедээ авч явсаар өдийг хүрч байна. Энэ бусдад энгийн мөртлөө надад хамгийн нандин шагайндаа би хамаг хайраа шингээн чамдаа өглөө шүү. Миний хонгор энийг үргэлж өөртөө хадгалж яваарай. Хол байх 4 жилд би чиний хажууд өөрийнхөө оронд энэ шагайг явуулж байна.
Энэ бүхнийгээ би өөрөө хэлье гэтэл хоолой миний зангираад хэлж чадахгүй нь ээ уучлаарай. Хайрт минь сайн яваад ирээрэй. Үнсье. Чамдаа би Уудам цэлгэр говиосоо ч илүү ихээр хайртай шүү.
Халиунаа боронзон шагайгаа атгасаар мэгшин уйлна...
...Ангийнхан бүгд гоёцгоон ангийнхаа сүүлчийн хичээлдээ суухаар хонхоор ижилсэн жагсацгааж ээ. Бүгд л баяр гуниг хослуулан инээд хөөрөөр дүүрэн байна. Өлзий Халиунаа 2 шиг уйтгараар дүүрэн нь харин энд алга...
Элсэлтийн шалгалтанд бэлдэх, бэлдэхэд нь туслах нэрээр Халиунаагийн өвөөгийн хуучин байшинд тэд хамт хонохоор болов. Бодлого бодоод шөнө дөл болжээ. Өлзий Халиунаад бага багаар ойртон гарт нь зөөлхөн хүрэв. Халиунаа цочин гараа бага зэрэг татсан боловч Өлзийгийн бахим чанга гараас нь өөрийн мэдэлгүй атгалаа. Энэ үед тэдний харц тулгаран зүйрлэх аргагүй их хайраар нэвт ширтэн байлаа. Өлзий Халиунааг өөртөө татан, үнсэхэд Халиунаа ч нүдээ анин үнслээ. Аажимхан озон үнсэх болгонд биеэр цахилгаан мэт гүйх гайхмаар сайхан мэдрэмжүүд бүслэн авлаа. Хайртынхаа хүзүү, нурууг зөөлхөн илбэн улам цаашилсаар цамцан доогуур орж аажимхан өгслөө. Энэ үед Халиунаа жаахан эвгүйхэн ч гэмээр юм шиг хирнээ үнэхээр сайхан нэг тийм сайхан таатай мэдрэмжинд автаж байлаа. Өлзийгийн гар цамцан дотуур аажимхан өгсөн хос аяга мэт булбарай цагаан хөхөнд нь хүрэн, базан авах үед нэг тийм гэж хэлэхийн аргагүй зүйл огшин ирж, өөрийн эрхгүй дуу алдуулан байв. Өлзийгийн гар эргэж аажимхан доошилж өмдийг аажимхан тайлахад тачирхан үсэнд хучигдсан Нандин нууцын оронд өмнө нь илхэн гарч ирлээ. Өлзий Халиунааг үнсэн улам доошилсоор нандин эрхтэнийг нь үнстэл дур тачаалын шингэнд норсон Халиунаагийн эрхтэн өвөрмөц, тааламжтай үнэр гарган, өөртөө урин дуудан байв. Янаг жаргалын галд автсан дурлалт залуу аажимхан дээшилж өөрийн гантайтал боссон эрхтэнээ хайртынхаа нандин хаалга руу түлхэн оруулахад Халиунаа өвдсөндөө ёолон нуруугаар нь тэврэн авав. Түлхэн оруулахад бүлээхэн, өгүүлшгүй сайхан ертөнцөд нэвтрэн орсон залуу дурлалын гал халуун илчинд автан нааш цааш хөдлөн байх зуур Халиунаа уярал хайрын нулимс урсган байв.
Гадаа зуны эхэн сарын бороо шивэрч байлаа.
үргэлжлэл бий.
